Vogelvrij ?

Lieve bloglezers,
Biba Diallo de 15 jarige ex-gevangene die een plekje gekregen had in ons Rahab Centrum (weblog 16 september) is er afgelopen weekend vandoor gegaan. Nadat ze die vrijdag 10.000 CFA (15 Euro) had ontvangen was de verleiding te groot om te blijven.
Ik denk dat ze op de straten slentert op zoek naar meer geld! Dat zijn momenten dat ik er niks meer van snap en denk waarom stoppen we al dat geld, energie en liefde in dit centrum en wat levert het op ?
Donderdagmiddag was ik met collega Saskia en haar vader in de gevangenis van Kati. In een gesprek met de directeur vroeg ik naar de gezondheid van de geopereerde Efraim Cisse.Efraim was nog steeds in het ziekenhuis, althans dat dacht ik, omdat de wond niet goed wil helen. Met een triest gezicht deelde de directeur me mede dat Efraim 2 dagen geleden het hazenpad genomen had en uit het ziekenhuis gevlucht was. Oh nee dacht ik weer zo'n situatie waar we eerst hebben moeten knokken met de autoriteiten om de man op de operatie tafel te krijgen en dan gaat ie er ook nog van door! Dat zijn momenten dat ik gemakkelijk de moed laat zakken en teleurgesteld ben.
Ik moet er dan heel bewust voor kiezen om deze frustratie bij de Heer te brengen. Dan zie ik de Heer mij oppakken in zijn grote warme armen en Hij zegt: “kom maar Carina, ik draag je net zoals ik Biba en Efraim (de twee weggelopen personen) draag”.
Zo heeft een ieder van ons zijn eigen ‘reis’ met de Heer. Op sommige momenten is die reis vol met hoogtepunten en hebben we aanwijsbare dingen dat de Heer direct met ons betrokken is in die reis. Maar er zijn ook momenten in die reis dat de weg lang en moeizaam is en dat we er aan twijfelen of de Heer nog wel onze reisgenoot is.Dat doet me denken aan de kaart met tekst van ‘voetstappen’. Het is een foto van zand met daarin slechts één paar voetstappen waarop de persoon in kwestie vraagt waar de Heer was op de moeilijkste momenten van zijn leven. De Heer antwoordt dan: “Dat zijn niet jouw voetstappen maar de mijne, ik ben degene die jouw draagt op de momenten dat je zelf niet meer kan!” Psalm 68:20 zegt: “Geprezen zij de Here, dag aan dag draagt Hij ons; die God is ons heil” Wat een geweldige God of niet soms ! Lieve groet van jullie Carina

Alfabetisering in het Rahab Centrum

Afgelopen weken zijn we opnieuw met een alfabatiseringsklas begonnen in het Rahab Centrum.In een land waar 80 % analfabeet is, is het van groot belang dat er veel aandacht aan lees-en schrijfonderwijs gegeven wordt.Willen de vrouwen op den duur zelf de bijbel in de Bambara taal kunnen lezen dan is het van groot belang dat ze leren lezen. We mogen immers dankbaar zijn dat er al jaren een bijbel in de Bambara taal bestaat terwijl er zoveel stammen ter wereld de bijbel nog niet hebben in hun taal.
Op de foto zie je weduwe vrouw Fanta Dembele voor het schoolbord. Fanta is onze alfabetiserings juf die een zeer goede leerkracht is. Boeiend om haar tijdens de lessen ook over haar geloof in Jezus te horen vertellen aan de meiden in haar klas.
Op de bovenste foto staat Biba voor het schoolbord, Biba de ex-gevangene die sinds begin september in ons centrum woont. Afgelopen woensdag heeft ze de "s" geleerd en met de klinkers die ze al weet kan ze nu kleine woordjes soals so, su, sa enz maken.
Willen jullie meebidden voor volharding en intelligentie voor de vrouwen in het centrum als ze beetje bij beetje leren lezen en schrijven !
Groeten Carina

Carina Seke vijf jaar jong !

Vorig weekend hadden we een feestje in het Rahab centrum. Carina Seke, de tweede dochter van Anatole en Angela was 5 jaar geworden en dus een feestje. Het hele team was uitgenodigd met aanhang en kinderen en de meiden die in het centrum wonen waren natuurlijk ook present. Hoe gaat nu zo'n verjaardagsfeestje hier in Mali? Eerst aten we met elkaar van een soort Afrikaans buffet. Gefrituurde banaan,stukjes vlees op een stokje van de barbeque, kippenpootjes, popcorn, eigen gebakken kroepoek enz. Nadat we met elkaar gegeten hadden was het tijd om voor de jarige Carina te zingen en met m'n eigen gebakken taart op de proppen te komen en niet te vergeten tijd voor kadootjes. Na de kadootjes dacht ik dat het wel leuk was om stoelendans met z'n allen te doen. Zo gezegd zo gedaan! Al heel gauw wisten de kinderen en jonge meiden van het centrum hoe de vork in de steel zat en deden ze hun uiterste best om niet af te vallen.Geweldig om Yaye en Sara en Biba zo'n plezier te zien hebben met elkaar. Anatole vond het allemaal wel best en besloot om de muziek te bedienen. Want een feestje zonder luide muziek tja dat bestaat niet hoor in Mali.
Groeten Carina

Feest in Mali

De afgelopen twee dagen was het feest hier in Mali. Het einde van de Ramadan, de islamitische vastenmaand, wordt door de moslims uitbundig gevierd hier in Mali. Het begon allemaal op zondag maar ook maandag was een vrij dag voor de mensen. Dit feest noemen ze officieel "led-al-fitr" en dat betekent feest van het breken van de vast. Vooral in Turkije noemt men het ook wel " suikerfeest" vanwege alle lekkernijen en zoetigheid die dan worden gegeten. Hier in Mali zou men het beter "vleesfeest" kunnen noemen vanwege de grote hoeveelheden vlees die deze dagen gegeten worden. Sommige families slachten een schaap maar waar men het kan veroorloven wordt ook wel een hele koe geslacht. Elke familie geeft ook een deel van het vlees weg aan bekenden, vrienden en behoeftigen. Ik was verbaast dit jaar dat ik tot 5 keer toe families uit mijn straat aan de deur had om me een schaal met vlees te brengen. Dat was wel bijzonder en absoluut een teken van acceptatie en vriendschap van hun kant.Voor mij ook weer een open deur om rond de Kerst met traktaten en wat lekkers naar hun deuren toe te gaan. Het allermooiste van dit feest vind ik de kinderen die enkele dagen lang in hun mooiste kleren door de straten van Bamako marcheren. De meisjes maken het helemaal een prachtig gezicht met hun mooie ingevlochten kleurrijke haren. Groeten uit feestelijk Mali van Carina.

Een nieuw meisje voor het Rahab centrum

Afgelopen vrijdagmiddag was ik zoals ik gewend ben op vrijdag middag met mijn team in de vrouwengevangenis. Biba een 15-jarige kwam al huilend op me af gelopen om me te zeggen dat ze vrijgelaten was maar haar familie haar niet wilde hebben. Na het zingen, bidden en bijbelverhaal heb ik Biba bij de arm genomen en zijn we samen naar de verantwoordelijken van de vrouwengevangenis gegaan. Deze bevestigden Biba's woorden en deelden mij mede dat ze vanaf maandag buiten de gevangenispoort gezet zou worden omdat ze geen kostgangers kunnen houden.In mijn gedachten zag ik Biba al als prostituee door de straten van Bamako lopen opzoek naar geld om te overleven. Dat nooit dacht ik bij mezelf. Ik heb om de vrijlatingspapieren gevraagd en heb Biba vervolgens meegenomen naar ons Rahab Centrum. Vanaf vrijdagavond woont ze daar samen met de Seke familie en Sara, Yaya, Ina en dus nu ook Biba. We hebben verschillende gesprekken gehad met Biba en weten inmiddels dat de familie zich helemaal in Niena bevind. Wel 4 1/2 uur rijden van Bamako. Voorlopig blijft Biba bij ons. Zo heeft ze de kans om verschillende dingen te leren maar wat nog belangrijker is om de liefde van de Here Jezus voor haar te proeven. Bidden jullie met me mee dat Biba mag ervaren dat er een Heer is die ontzettend veel van haar houd en bij wie ze altijd terug mag komen.
Groeten Carina

cultuurverschil of afpersing ?

Lieve lezers,
Tja na dikke 12 jaar Afrika weet ik soms nog steeds niet of sommige gebruiken hier in Mali echt cultuurverschillen zijn of dat het gewoon afpersing is. Laat ik mijn verhaal doen. Velen van jullie weten dat we Rahab ministries een stichting proberen te maken om zo legaal erkent te zijn door de overheid. We waren heel ver met de papieren maar moesten vorige week weer helemaal opnieuw beginnen daar de inspecteur van de politie die onze zaak behandelde buiten Bamako op een nieuwe post geplaats werd. Daar zat ik maandagochtend opnieuw vier uren lang in het kantoor van een politie inspecteur. Antwoord geven op allerlei vragen aangaande mezelf, mijn vader, mijn moeder. Al mijn opleidingen van de lagere school t/m vandaag in Mali terwijl ik in mijn linkerooghoek de papieren van de vorige inspecteur zie liggen. Oef in mijn ogen tijdverspilling maar niet in de ogen van deze man die mij wil leren kennen en al zijn tijd neemt om relaties op te bouwen. Nadat ook mijn teamleden mama Marthe en Angela voor de tweede keer braaf alle vragen beantwoorden, wordt er opnieuw van mij verwacht om de portemonee te trekken en een paar flinke geldflappen tevoorschijn te toveren. Doe je dit niet verzekeren mijn Malineese teamleden, dan gaat je papier onderaan de stapel en kan het wel een jaar duren voordat er enig schot in de zaak zit. Met gemengde gevoelens verlaat ik het politiebureau, ik wen nooit aan deze manier van werken. In ieder geval heeft deze inspecteur zich niet aangeboden als toekomstige vader van mijn kinderen !
Groeten Carina

Ramadan de vastenmaand !

Lieve Bloglezers,
Het is volop Ramadan hier in Mali. Negen van de tien mensen vasten hier omdat ze moslim zijn. Van zonsopgang tot zonsondergang eten ze niet, drinken ze niet en hebben ze geen sexuele omgang met elkaar. De moslims noemen deze maand ook wel " de vergevings maand" en staan daarom enorm open voor gesprekken over God en geloof. Een unieke gelegenheid dus om met ze over het geloof in God te praten! Zo ook afgelopen maandag avond.Ik was met twee teamleden van Rahab Ministries op de straten in Bamako.
Angela en Aya (mijn teamleden) hadden er een beetje een hard hoofd in. Ze gingen ervan uit dat de meiden zich in deze vastenmaand niet op de straten bevinden vanwege het feit dat er geen klanten te vinden zijn. Tot onze verbazing waren er juist veel meiden op de straat maandagavond. We hadden vele goede gesprekken en gaven verschillende uitnodigingen voor ons nieuwe Rahab Centrum weg. Ik zelf kon het niet laten om me deze avond ook op de mannen te richten. Ik haalde een stapel traktaten in het Arabisch uit mijn tas en begon deze aan de mannen op de straten uit te delen. Ook vroeg ik aan enkelen of ze aan het vasten waren. Maar ja natuurlijk was het antwoord, dat is verplicht als je in Mohammed gelooft. Vervolgens vroeg ik wat Mohammed ervan zou zeggen als hij ze tijdens deze vastenmaand hier zag lopen op zoek naar een prostituee ? Hier hadden ze niet zoveel op te zeggen en liepen vervolgens met de traktaat gewapend in hun handen door. Bid met me mee lieve mensen dat de jongens deze traktaten zullen lezen. De traktaten laten zien dat Jezus alleen de weg de waarheid en het leven is. Niemand komt tot de Vader dan door Hem ! Bid dat Jezus tot hen spreekt door dromen heen. Bid dat in deze vastenmaand moslims tot geloof in Jezus Christus zullen komen.
Groeten van Carina