Rosalie

Lieve webloglezer,
Tijdens mijn verlof in Nederland kwam de 18-jarige Rosalie vrij uit de vrouwengevangenis samen met haar toen 4 maanden oude dochtertje Rosalie. Rosalie kwam in augustus 2012 in de gevangenis terecht doordat ze betrapt werd tijdens het stelen van "panjes", Afrikaanse omslagdoeken voor vrouwen. Haar bazin sloeg gelijk alarm en riep de politie erbij die Rosalie zonder pardon meenam. De zwangere Rosalie kwam in de gevangenis terecht en was in afwachting van een rechtzaak die uit zou maken hoeveel tijd Rosalie in de gevangenis zou moeten door brengen. Rosalie liet haar hoofd niet hangen en maakte het beste van de gevangenistijd. Ze had er immers goed te eten wat ze bij haar bazin niet alitjd kon zeggen . Ook kwam ze heel trouw naar de bijbelstudies op vrijdagmiddag die ik en anderen van het Rahab team verzorgen. Net na de Kerst werd de kleine Arabahan geboren in de gevangenis en ik weet nog dat we haar als team een omslagdoek voor de baby gaven en speciaal voor haar en de baby baden. Midden mei werd Rosalie onverwachts vrijgelaten daar de rechter besloot dat de straf erop zat voor het stelen van stoffen die totaal een waarde hadden van 30 Euro !!

Al met al heeft Rosalie toch negen maanden in de gevangenis doorgebracht. Op de dag van haar vrijlating, een vrijdag vroeg ze aan een Rahab teamlid of ze voorlopig bij ons mocht verblijven. Deze aarzelde geen moment en nam haar mee naar het centrum. Inmiddels woont Rosalie nu 2 maanden in het centrum en zij en haar inmiddels 6 maanden oude dochter maken het goed. Rosalie geniet van de liefde en aandacht die ze krijgt. De kleine Arabahan is het troetelkindje van ons allemaal. Rosalie heeft inmiddels te kennen gegeven over een maand of drie terug naar haar familie te willen gaan. Deze wonen in de buurt van de plaats San en dat is behoorlijk meer in het noorden van het land. De familie weet dat ze bij ons verblijft en zijn ook op de hoogte van haar dochtertje. Bidden jullie mee voor Rosalie ?  Lieve groet, Carina

" Celebrating " Shari

Lieve webloglezers,
Gisteren hebben we uitgebreid Shari "gevierd" met elkaar in Bamako.
Shari is blank en ook zendelinge en werkt voor een andere organisatie hier in Mali.
Shari werd op 29 juni 40 jaar en gaf een uitgebreid feest in haar tuin om dit te vieren.
Echter het was niet alleen het feit dat ze 40 jaren jong werd maar ook het feit dat ze nog steeds in Mali rondloopt. Eigenlijk zou ik deze blog de titel moeten geven " Celebrating God" Laat me haar verhaal in het kort met jullie delen.

Donderdag 11 oktober 2012 is een zwarte dag in Shari's levensboek. Shari was in haar auto op weg naar het zuiden van Mali om daar een vriendin te helpen haar huis leeg te maken voor verlof. Op korte afstand van haar bestemming rijd Shari door een dorpje waar zeer onverwachts een jong meisje de weg oversteekt en Shari kan haar niet meer ontwijken en schept haar. Het meisje overlijd ter plekke en Shari's nachtmerrie begint. Jullie kunnen je voorstellen waar Shari doorheen gaat , ze is kapot is en heeft grote schuldgevoelens. Shari word direct goed opgevangen door vrienden in de stad waar ze naar toe zou gaan en begint aan een lang proces van schuldverwerking. Eerst in Mali en daarna ook voor enkele maanden in Amerika.
Het is boeiend en bijzonder om Shari van dichtbij en van afstand  te volgen en te zien hoe de Heer iedere keer Zijn liefde en Zijn vergeving aan haar laat zien. Het is een proces van vallen en opstaan en zeker niet gemakkelijk. Shari is enorm dapper en heeft de familie van het meisje al verschillende keren ontmoet en zo is er een bijzonder contact ontstaan. Dit kan alleen omdat Shari dicht met de Heer wandelt en Hij haar genade en kracht geeft om deze bezoekjes te doen. Daarom vieren we in deze blog Shari en onze Here God." Heer U bent goed en uw liefde en trouw zijn voor eeuwig".
Hartelijke groet uit Mali van Carina.

Verlof heeft z'n charmes

Lieve mensen,
Het volgende stukje werd afgelopen week geplaatst op de CAMA website. Binnenkort een nieuw bericht van mij hier uit Bamako waar ik donderdagavond 20 juni weer aankwam.

Carina Saarloos terug naar Mali
Winkelen zonder afdingen, fietsen door de tulpenvelden, mensen ontmoeten, heerlijk wandelen, verlof heeft zijn charmes zo vertelt Carina Saarloos. 20 juni vliegt ze na drie maanden verlof terug naar Mali (West-Afrika). Hier gaat ze weer aan de slag met het leidinggeven aan het team in het Rahab Centrum. De komende tijd wilt ze zich vooral richten om het team zo goed mogelijk zelfstandig te maken en daarmee zichzelf overbodig. Op deze manier kan ze eventueel in een ander jaar naar een ander project overgeplaatst worden.
In de afgelopen maanden heeft Carina Nederland weer goed onder de loep kunnen nemen. En typerend voor Nederland en het westen vindt Carina al die moderne communicatiemiddelen. Carina vertelt lachend een voorbeeld hiervan: “Ik fietste op een smalle dijk met sloten aan beide kanten en een andere fietser kwam mij tegemoet. Vanuit de verte kon ik zien dat de fietser tegenover mij met andere dingen bezig was dan met fietsen. Al slingerend kwam hij dichterbij en de spanning of ik niet in de sloot zou belanden steeg. Met veel lawaai lukte het mij de aandacht van de fietser te krijgen en kon ik nog net goed op mijn fiets blijven zitten, zonder in de sloot te belanden. Tja, Nederland en de hypermoderne communicatie, het heeft zo zijn voor- en nadelen.”

Het leven in twee landen, blijft lastig voor Carina, maar met de hulp van haar ThuisFrontCommissie die altijd weer een huis vindt in de verlofmaanden, lukt het Carina om echt even los te komen van Mali en te genieten van ons kikkerlandje. Maar na de drie maanden verlof ziet Carina uit om weer terug te gaan naar haar tweede thuis in Mali. Wanneer ze terug is, gaat ze eerst de koelkast checken en kijken of haar bed en logeerbed in orde zijn. Want ook vriendin en collega Saskia komt dezelfde avond na een kort verlof weer terug naar Mali en zal eerst een nachtje in Bamako verblijven voordat ze naar haar standplaats Koutiala vertrekt. De politieke situatie in Mali blijft de komende maanden spannend en onzeker, maar hierin vindt Carina het belangrijk om per dag te leven en te plannen.
Wilt u meebidden voor de oorlog in Noord-Mali, dat deze mag stoppen en dat de 800.000 duizend vluchtelingen terug kunnen gaan naar hun eigen huis? Maar ook dat door deze grote crisis, moslims tot levend geloof mogen komen. Bidt u met Carina mee?

Op verlof in Nederland

Lieve webloglezers,
Zoals jullie wel weten ben ik op verlof in Nederland voor 3 maanden. Nog geen bloeiende tulpen gesignaleerd maar het is goed vertoeven in ons koude kikkerlandje. Na 2 rustige weken ben ik nu begonnen om presentaties en spreekbeurten te geven en tevens bezoekjes af te leggen bij vrienden en supporters.Op verzoek van enkelen die mijn nieuwsbrief niet ontvangen hier nog een keer mijn "werkagenda". Wees welkom op de zondagen en zendingsavonden om er een keer bij te zijn.

7 april : 10.00 Speken in Parousia gemeente Zoetermeer

9 april: 19.30 Avond in verenigingsgebouw van de Gereformeerde kerk te Ooltgensplaat

11 april: 09.30 Koffieochtend voor vrouwen in Krimpen a/d IJssel

14 april: 10.00 Spreken/presentatie in thuisgemeente “ De Rots” in " Diekhuus Middelharnis

18 april : 20.00 Zendingsavond in Evangelische gemeente " de Brug" in Joure

22 april: 20.00 Huiskring avond bij kring Buytenweg Zoetermeer

23 april : 20.00 Zendingsavond CAMA gemeente Den Bosch

24 april: 20.00 Zendingsavond georganiseerd door de Rots in het "Diekhuus" Middelharnis 

28 april: 10.00 PKN kerk Sint-Michielgestel korte presentatie

01 mei: 18.30  Jongvolwassengroep Zoetermeer

07 mei : 20.00 Huiskring in Zoetermeer

08 mei : 20.00 Zendingsavond Baptisten in Nieuw-Lekkerland

12 mei : 10.00 CAMA Gemeente Middelharnis/Sommelsdijk in gebouw 't Priel bij de Staver

13 mei: 20.00 Zendingsavond in gebouw het Anker in Stad aan het Haringvliet

21 mei: 20.00 Huiskring Voorburg/ Leidschendam

26 mei: 10.00 Spreken in Evangelische gemeente 't Lichtpunt  in Mechelen, België

Ik woon dit verlof in een leuk huisje  vlakbij de jachthaven in Middelharnis te wonen en dit is mijn adres: Carina Saarloos,   Vissersdijk 5  ,   3241 EC Middelharnis ,  0187-487129

Kom gerust aan voor een kop koffie ! 

Ik wil jullie vragen mee te bidden voor Jerry en Gina Krause en hun drie kinderen. Ze wonen in Mali en hij is piloot in Mali en sinds zondagavond zoek. Hij was onderweg van Zuid-Afrika naar Mali. Er is een signaal van zijn telefoon en men gaat ervan uit dat ie dus niet in zee gestort is. Er wordt volop naar hem gezocht maar het wordt niet uitgesloten dat hij gegijzeld is. Als je Engels kunt lezen en je wilt wat meer informatie dan kun je de volgende link openen: http://findjerry.com/  

Ik hoop velen van jullie te ontmoeten dit verlof al ben ik ervan bewust dat drie maanden ook weer zo om is.  Lieve groet, Carina

Ander continent

Lieve webloglezers,
Het is al weer even geleden dat ik op mijn weblog geschreven heb, mijn excuses daarvoor. De laatste weken in Bamako waren extreem vol, extreem heet met temperaturen tot  45 graden overdag en extreem weinig elektriciteit overdag. Zo loop je nog in de zinderende hitte bij het Filemon centrum het opvanghuis voor mannelijke ex-gevangenen in de bush bush terwijl daar een watertoren geïnstalleerd word.

Vervolgens slaap je op 23 maart voor het eerst een nachtje in Nederland en kijk je op 24 maart uit het raam en zie je sneeuw liggen.








Het viel allemaal niet mee om Mali te verlaten, het onverwachtse vertrek van Maman Marthe uit het Rahab Centrum, de doopdienst in de vrouwengevangenis en de plaatsing van de watertoren maakten de laatste twee weken extra druk. Donderdagavond stond ik bepakt en bezakt op het vliegveld toen me verteld werd dat mijn vlucht met Air Portugal geannuleerd was en ik weer naar huis kon en waarschijnlijk maandagavond kon vliegen. Dat overviel me als een bom om weer in mijn eigen huis te slapen terwijl ik klaar was voor vertrek. Vrijdagmorgen besloten om met Air France een nieuwe ticket te boeken en toch te vertrekken De koek was op, ik zag het even niet zitten om nog enkele dagen in de zinderende hitte zonder stroom te zitten.Al met al kwam ik zaterdag net voor 13.h00 op Schiphol aan waar ik door broer Jan en zus Janneke werd opgewacht. Ik had inmiddels uitgevonden dat ik met Air Portugal tot donderdag de 28ste maart had moeten wachten op vertrek naar Nederland. Ik helemaal blij met mijn emoties die me snel hadden laten handelen. Zondagochtend werd ik in de thuisgemeente verrast met een warm welkom ondanks de kou en met een papieren gitaar die een tegoedbon is voor de aankoop van een nieuwe linkshandige gitaar.

Helemaal super en blij mee.
Vanmorgen met Ingelien in " mijn verlofhuisje " wezen kijken, wat een gezellig plekje zeg. Vergat een foto te maken dus dat komt nog. Enkele vrouwen van de thuisgemeente hebben het schoongemaakt en gezellig ingericht en bovendien liggen de boodschappen op me te wachten. Woensdagmorgen hoop ik er naar toe te gaan. Ben een dankbaar mens en ervaar liefde en aandacht van alle kanten. Hoop velen van jullie te ontmoeten de komende drie maanden. Lieve groet, Carina

Bijzondere bediening

Lieve weblog lezers,

Vanmorgen ging ik voor de derde keer in 8 dagen met Lori mee om de 150 Franse militaren te bezoeken in een kamp vlak bij het vliegveld hier in B. Lori bezoekt dit kamp trouw elke morgen en brengt ze 10 grote blokken ijs van 25 kg. Ze proberen ze hun vlees en andere verse producten goed te houden en enigszins koel water te drinken.

Afgelopen woensdag vroegen ze of we ook wat souvenirs konden laten zien daar ze het kamp niet mogen verlaten en dus niet in de gelegenheid zijn om zelf op souvenirs jacht te gaan. Zo gezegd zo gedaan. Ik legde hun verzoek voor aan Ann, een zendelinge hier in B die een behoorlijk grote souvenirs winkel heeft en met een volgeladen auto gingen we door alle veiligheidscontroles naar het kamp. We etaleerden de spullen op een tafel en velen van hen kwam langs om wat de kopen, een praatje te maken of een bestelling te doen.

De temperaturen beginnen behoorlijk op te lopen hier in Mali. Overdag wijst de thermometer buiten al dikke veertig graden aan. Arme Fransen die dat toch niet gewend zijn. Vanmorgen voelde ik me vrij genoeg om

een kijkje te nemen rondom de tenten waarin ze bivakkeren. Ze hebben allemaal een prachtig muggennet geïnstalleerd rondom hun bed en verder zijn het spontane luitjes om mee om te gaan. Vorige week had ik enkele N.T weggegeven en vanmorgen kon ik ook verschillende dagboekjes in het Frans uitdelen.Dank en bid voor deze soldaten en ook voor Lori en anderen die ze bezoeken en diensten verlenen . Dat we iets uit mogen uitstralen van boven.  Lieve groet, Carina                                                                                                                                                                                                                                                                          

 

Lieve webloglezers, 

Werd vorige week opnieuw geïnterviewd, dit keer door CIP  - Christelijk Informatie Platvorm. Is wel even gemakkelijk in deze drukke tijd om deze interviews op mijn weblog te zetten. Dank voor jullie meeleven en gebeden voor mij en het werk hier in Mali..

Jezus brengen in Mali: "Ik ben niet bang"

 gepubliceerd donderdag 7 februari 2013 09:00 door Jeffrey Schipper  

"Het draait niet om hoge bekeringscijfers"

Militairen vechten in Mali momenteel tegen radicale moslims. In datzelfde land verspreidt Carina Saarloos het Evangelie. "Ik ben niet bang voor de dood," zegt ze desgevraagd tegenover CIP.nl. "Dit zendingswerk neemt risico's met zich mee. De Heer blijft mijn krachtbron en het is bijzonder dat ik juist in dit soort periodes Zijn nabijheid ervaar." Terwijl diverse christelijke zendingsorganisaties hun werkers hebben teruggetrokken* uit Mali, mag Carina in het land blijven dat in januari als nieuwkomer binnenkwam op de Ranglijst Christenvervolging.

Terwijl radicale moslims hun invloed in Mali proberen te vergroten, benadrukt Carina dat ze niet in gevaarlijk gebied verblijft. Ze woont en werkt in de hoofdstad Bamako. Carina zegt niet veel te merken van de oprukkende radicale islam. "Hier in Mali zijn veel gematigde moslims en is er veel openheid om over het christelijk geloof te praten. Ik geloof zelfs dat God deze situatie kan gebruiken die kansen bieden voor het Evangelie." In het land waar zij een boodschap van hoop en liefde brengt, maakten rebellerende Toearegs vorig jaar gebruik van een staatsgreep. Ze breidden hun machtspositie uit en daarom besloot het Franse leger onlangs om luchtaanvallen uit te voeren. Extra Franse troepen beschermen de stad waar Carina verblijft.

De zendeling zegt niet angstig te zijn en dankbaar voor iedere dag die God haar geeft. Zestien jaar geleden vertrok de Nederlandse naar Afrika. Eerst naar Ivoorkust maar na een evacuatie in 2002 belandde ze in Mali om juist die mensen liefde te geven waar anderen over het algemeen niet naar omzien. "Jezus maakte contact met het uitschot van de samenleving. Hij is met liefde en ontferming bewogen en dat wil ik ook zijn. Naast praktische hulp wil ik hen ook Gods Woord brengen. Want zonder anderen over de Heere Jezus te vertellen, heeft mijn werk geen zin." Carina herinnert zich een zwangere prostitué die op straat lag en waarnaar niemand omzag. "Terwijl ze haar dood tegemoet ging, liep iedereen om haar heen. Men is daar gewend dat mensen hulpeloos op de grond liggen. We hebben haar naar een ziekenhuis gebracht, waarna ze medicijnen kreeg en is bevallen van een baby."

Gevangenen bezoeken
Het valt Carina op dat het bestaan van God een vanzelfsprekendheid is onder de Malinezen. "Een gebedsverzoek zal dan ook nooit worden afgewezen." Dit ervaart ze ook wanneer ze met een team gevangenissen bezoekt. Per week komt een groep mensen met zo'n 400 gevangenen in contact. "Een dokter uit ons team krijgt bij iedere cel van de 'celleider' een lijst met zieken die hij kan verzorgen. Ondertussen gaat een dominee - een ex-gevangene - uit ons team de cellen in. We verblijven ongeveer een half uur a drie kwartier in een gevangenis om met hen te kunnen bidden en Bijbelverhalen te delen. Ook delen we voedsel uit, want woord en daad gaan hand in gang. Het is ons niet onopgemerkt gebleven dat gevangenen enorm openstaan voor het Woord van God."

Als in een Malinese gevangenis wordt gevraagd wie Jezus wil leren kennen of wie zonden wil belijden gaan de vingers massaal de lucht in. Maar in hoeverre is die opgestoken vinger een keuze op basis van emotie? "Ook ik vraag mij wel eens af of gevangenen het echt menen wat ze doen. Zo organiseren we ook doopdiensten in gevangenissen. Met bakstenen en een tentzeil maken we een soort badkuip. Slechts een derde van de dopelingen blijft na hun doop vervolgens serieus met de Heere Jezus leven. Sommigen weten simpelweg niet tegen wie ze eigenlijk 'ja' zeggen. Door middel van dooponderwijs maken we dat overigens van tevoren wel duidelijk, zodat mensen weten waar ze voor kiezen." Ook erkent ze dat het moeilijk is om de Afrikaanse gevangen te motiveren voor geloofsverdieping (discipelschap).

Hoge bekeringscijfers
"Ik heb geleerd om niet alleen naar de vrucht te kijken," gaat de zendeling verder. "Het draait namelijk niet om de hoge bekeringscijfers. Als één iemand Christus aanvaard, ben ik al dankbaar." Die dankbaarheid straalt de strijdvaardige Carina uit als eerdere evacuaties die ze meemaakte, ter sprake komen. In 2002 moest ze als zendingswerker Ivoorkust verlaten vanwege de gevaarlijke situatie in het land. Ook vorig jaar moest ze naar aanleiding van de gebeurtenissen in Mali zich voor een bepaalde periode strategisch terugtrekken. "Dat vond ik erg moeilijk," geeft ze toe. "Voor mijn gevoel laat ik dan namelijk de mensen in mijn omgeving in de steek. Want wie ben ik dat ik als blanke in veiligheid gebracht wordt en de rest niet?"

Zolang de Nederlandse ambassade in Mali en haar zendingsorganisatie CAMA niet het advies geven om het oorlogsland te verlaten, zal Carina niet vertrekken. Ze heeft eigenlijk niet eens tijd om zich daarmee bezig te houden. Er staat alweer een ontmoeting met gevluchte christenvrouwen op de planning die vanwege de gevaarlijke situatie uit Noord-Mali zijn gevlucht. "Ze hebben weinig te doen en dus neem ik de tijd om hun verhaal aan te horen en eventueel samen te bidden. Ook houden we ons bezig met ontspannende activiteiten, zoals zeep maken." Vanaf 22 maart verblijft Carina drie maanden in Nederland in verband met haar normale verlofperiode.

* Het is bekend dat diverse (Nederlandse) christelijke werkers zich hebben teruggetrokken uit Mali. Maar om veiligheidsredenen kunnen er geen details worden vermeld.

Bezoek hier de weblog van Carina Saarloos of neem een kijkje op haar eigen website.