Toeareg huwelijk

Lieve weblog lezers,
Afgelopen zaterdag was ik te gast bij een Toeareg huwelijk in Bamako.
De zoon van de gevuchtte weduwe Fadimata ( rechts op bovenstaande foto) uit Timboektoe trouwde met zijn Leah. De kerk was vol en het was een prachtige dienst. Velen vrouwen, bijna allen in 2012 gevlucht uit het Noorden van Mali, droegen orginele Toeareg kleren en het was weer eens wat anders om liederen in de Tamashek taal te zingen in plaats van in het  Bambara. Fadimata straalde dankbaarheid en vreugde uit. Wat prachtig dat tenmidden van het lijden wat ze zo duidelijk ervaren heeft de afgelopen twee jaar er ook vreugde is. Het bruidsjongetje en bruidmeisje waren zo schattig maar zo nerveus dat ze toch echt wel vergaten om te lachen !

De verkiezingen zijn heel goed verlopen in Mali en er is een nieuwe president gekozen.
De vluchtelingen beginnen beetje bij beetje terug te keren naar hun eigen woonplaats. Ook van de 84 christelijke gezinnen die zich in Bamako bevinden staan de meesten te popelen om terug te gaan naar plaatsen zoals Timboektoe en Gao. Dit is allemaal nog niet zo gemakkelijk. Zo zijn er vele vragen en obstakels. Zijn de christenen veilig daar in het noorden? Ook moeten ze helemaal overnieuw beginnen. hun huizen en kerken zijn grotendeels verwoest. Er is hier in Mali een bankrekening geopend om hen ook financieel te helpen. Ik wil jullie in Nederland oproepen om te bidden en daar waar mogelijk ook financieel te helpen. Jullie kunnen je giften overmaken naar de CAMA-Zending onder vermelding van  Carina Saarloos projecten hulp Christelijke vluchtelingen in Mali.
Lieve groet uit Mali van Carina

Op kamp in Mana

Lieve webloglezers,
Vorige week was ik op kamp in de bush bush een uurtje rijden van Bamako vandaan.
Dit is inmiddels het derde jaar dat ik gevraagd werd om onderwijs te geven aan de vrouwen die aan dit kamp deelnemen. Onderwijs uit God's woord maar ook andere zaken zoals dit jaar " de wonderen" van de Moringa boom en het maken van zeep.
Dit jaar was wel een heel bijzonder kamp, niet zozeer omdat ik er zelf de hele tijd bij was en dus vier nachten in hun midden verbleef in plaats van twee maar meer omdat bijna alle vrouwen van het Rahab centrum aanwezig waren. Het Rahab centrum was dicht vorige week en met 15 vrouwen sterk vertrokken we naar het kamp. Wat was het goed om de vrouwen de hele dag van zo dichtbij mee te maken en samen met ze te bidden, te zingen, te lachen en te huilen.

Het was een kamp speciaal ook voor niet christen vrouwen .Het was de bedoeling dat iedere christen vrouw die kwam een niet christen vrouw meenam en het zo een soort van evangelisatie kamp werd. Wel, we waren met 64 vrouwen maar slechts 10 % was niet christen. Toch merkten we dat deze vrouwen enorm open stonden voor het bijbels onderwijs en mij viel op dat deze vrouwen ieder ochtend zo rond zeven uur de eersten waren die het klaslokaal binnen kwamen. Tja in Mali komt men eerst graag samen voor meditatie en gebed en dan pas een kop koffie of thee met een ontbijtje.Op de koffie wachten tot 8.h30 dat was wel even afzien maar ook wel bjzonder om eerst door de Heer zelf gevoed te worden.

Hoogtepunt voor de vrouwen was het gezamelijk klaar maken van een hele grote pot gestampte mais poeder, of te wel "kabato". Wat een lol hadden ze zeg en ik heb het maar op een kort filmpje vast gelegd om jullie een idee te geven. Hier is de link als jullie even mee willen kijken en genieten:

http://www.youtube.com/watch?v=v9djQpM5Kb4&feature=youtu.be

Op hetzelfde terrein was ook een kinderkamp waar 175 kinderen aanwezig waren. Onder hen was ook een groep van zo'n 30 kinderen die AIDS hebben. Ze waren uitgenodigd om gratis naar dit kamp te komen en in de watten gelegd te worden. Gelukkig zijn deze kinderen nog niet te ziek om te kunnen genieten van de bijbelverhalen, knutselwerkjes en sportactiviteiten. Je begrijpt wel
dat het een hele gezegende en gezellige week was. Ben dankbaar dat ik deel mocht uitmaken van dit kamp.
Lieve groet, Carina

Rosalie

Lieve webloglezer,
Tijdens mijn verlof in Nederland kwam de 18-jarige Rosalie vrij uit de vrouwengevangenis samen met haar toen 4 maanden oude dochtertje Rosalie. Rosalie kwam in augustus 2012 in de gevangenis terecht doordat ze betrapt werd tijdens het stelen van "panjes", Afrikaanse omslagdoeken voor vrouwen. Haar bazin sloeg gelijk alarm en riep de politie erbij die Rosalie zonder pardon meenam. De zwangere Rosalie kwam in de gevangenis terecht en was in afwachting van een rechtzaak die uit zou maken hoeveel tijd Rosalie in de gevangenis zou moeten door brengen. Rosalie liet haar hoofd niet hangen en maakte het beste van de gevangenistijd. Ze had er immers goed te eten wat ze bij haar bazin niet alitjd kon zeggen . Ook kwam ze heel trouw naar de bijbelstudies op vrijdagmiddag die ik en anderen van het Rahab team verzorgen. Net na de Kerst werd de kleine Arabahan geboren in de gevangenis en ik weet nog dat we haar als team een omslagdoek voor de baby gaven en speciaal voor haar en de baby baden. Midden mei werd Rosalie onverwachts vrijgelaten daar de rechter besloot dat de straf erop zat voor het stelen van stoffen die totaal een waarde hadden van 30 Euro !!

Al met al heeft Rosalie toch negen maanden in de gevangenis doorgebracht. Op de dag van haar vrijlating, een vrijdag vroeg ze aan een Rahab teamlid of ze voorlopig bij ons mocht verblijven. Deze aarzelde geen moment en nam haar mee naar het centrum. Inmiddels woont Rosalie nu 2 maanden in het centrum en zij en haar inmiddels 6 maanden oude dochter maken het goed. Rosalie geniet van de liefde en aandacht die ze krijgt. De kleine Arabahan is het troetelkindje van ons allemaal. Rosalie heeft inmiddels te kennen gegeven over een maand of drie terug naar haar familie te willen gaan. Deze wonen in de buurt van de plaats San en dat is behoorlijk meer in het noorden van het land. De familie weet dat ze bij ons verblijft en zijn ook op de hoogte van haar dochtertje. Bidden jullie mee voor Rosalie ?  Lieve groet, Carina

" Celebrating " Shari

Lieve webloglezers,
Gisteren hebben we uitgebreid Shari "gevierd" met elkaar in Bamako.
Shari is blank en ook zendelinge en werkt voor een andere organisatie hier in Mali.
Shari werd op 29 juni 40 jaar en gaf een uitgebreid feest in haar tuin om dit te vieren.
Echter het was niet alleen het feit dat ze 40 jaren jong werd maar ook het feit dat ze nog steeds in Mali rondloopt. Eigenlijk zou ik deze blog de titel moeten geven " Celebrating God" Laat me haar verhaal in het kort met jullie delen.

Donderdag 11 oktober 2012 is een zwarte dag in Shari's levensboek. Shari was in haar auto op weg naar het zuiden van Mali om daar een vriendin te helpen haar huis leeg te maken voor verlof. Op korte afstand van haar bestemming rijd Shari door een dorpje waar zeer onverwachts een jong meisje de weg oversteekt en Shari kan haar niet meer ontwijken en schept haar. Het meisje overlijd ter plekke en Shari's nachtmerrie begint. Jullie kunnen je voorstellen waar Shari doorheen gaat , ze is kapot is en heeft grote schuldgevoelens. Shari word direct goed opgevangen door vrienden in de stad waar ze naar toe zou gaan en begint aan een lang proces van schuldverwerking. Eerst in Mali en daarna ook voor enkele maanden in Amerika.
Het is boeiend en bijzonder om Shari van dichtbij en van afstand  te volgen en te zien hoe de Heer iedere keer Zijn liefde en Zijn vergeving aan haar laat zien. Het is een proces van vallen en opstaan en zeker niet gemakkelijk. Shari is enorm dapper en heeft de familie van het meisje al verschillende keren ontmoet en zo is er een bijzonder contact ontstaan. Dit kan alleen omdat Shari dicht met de Heer wandelt en Hij haar genade en kracht geeft om deze bezoekjes te doen. Daarom vieren we in deze blog Shari en onze Here God." Heer U bent goed en uw liefde en trouw zijn voor eeuwig".
Hartelijke groet uit Mali van Carina.

Verlof heeft z'n charmes

Lieve mensen,
Het volgende stukje werd afgelopen week geplaatst op de CAMA website. Binnenkort een nieuw bericht van mij hier uit Bamako waar ik donderdagavond 20 juni weer aankwam.

Carina Saarloos terug naar Mali
Winkelen zonder afdingen, fietsen door de tulpenvelden, mensen ontmoeten, heerlijk wandelen, verlof heeft zijn charmes zo vertelt Carina Saarloos. 20 juni vliegt ze na drie maanden verlof terug naar Mali (West-Afrika). Hier gaat ze weer aan de slag met het leidinggeven aan het team in het Rahab Centrum. De komende tijd wilt ze zich vooral richten om het team zo goed mogelijk zelfstandig te maken en daarmee zichzelf overbodig. Op deze manier kan ze eventueel in een ander jaar naar een ander project overgeplaatst worden.
In de afgelopen maanden heeft Carina Nederland weer goed onder de loep kunnen nemen. En typerend voor Nederland en het westen vindt Carina al die moderne communicatiemiddelen. Carina vertelt lachend een voorbeeld hiervan: “Ik fietste op een smalle dijk met sloten aan beide kanten en een andere fietser kwam mij tegemoet. Vanuit de verte kon ik zien dat de fietser tegenover mij met andere dingen bezig was dan met fietsen. Al slingerend kwam hij dichterbij en de spanning of ik niet in de sloot zou belanden steeg. Met veel lawaai lukte het mij de aandacht van de fietser te krijgen en kon ik nog net goed op mijn fiets blijven zitten, zonder in de sloot te belanden. Tja, Nederland en de hypermoderne communicatie, het heeft zo zijn voor- en nadelen.”

Het leven in twee landen, blijft lastig voor Carina, maar met de hulp van haar ThuisFrontCommissie die altijd weer een huis vindt in de verlofmaanden, lukt het Carina om echt even los te komen van Mali en te genieten van ons kikkerlandje. Maar na de drie maanden verlof ziet Carina uit om weer terug te gaan naar haar tweede thuis in Mali. Wanneer ze terug is, gaat ze eerst de koelkast checken en kijken of haar bed en logeerbed in orde zijn. Want ook vriendin en collega Saskia komt dezelfde avond na een kort verlof weer terug naar Mali en zal eerst een nachtje in Bamako verblijven voordat ze naar haar standplaats Koutiala vertrekt. De politieke situatie in Mali blijft de komende maanden spannend en onzeker, maar hierin vindt Carina het belangrijk om per dag te leven en te plannen.
Wilt u meebidden voor de oorlog in Noord-Mali, dat deze mag stoppen en dat de 800.000 duizend vluchtelingen terug kunnen gaan naar hun eigen huis? Maar ook dat door deze grote crisis, moslims tot levend geloof mogen komen. Bidt u met Carina mee?

Op verlof in Nederland

Lieve webloglezers,
Zoals jullie wel weten ben ik op verlof in Nederland voor 3 maanden. Nog geen bloeiende tulpen gesignaleerd maar het is goed vertoeven in ons koude kikkerlandje. Na 2 rustige weken ben ik nu begonnen om presentaties en spreekbeurten te geven en tevens bezoekjes af te leggen bij vrienden en supporters.Op verzoek van enkelen die mijn nieuwsbrief niet ontvangen hier nog een keer mijn "werkagenda". Wees welkom op de zondagen en zendingsavonden om er een keer bij te zijn.

7 april : 10.00 Speken in Parousia gemeente Zoetermeer

9 april: 19.30 Avond in verenigingsgebouw van de Gereformeerde kerk te Ooltgensplaat

11 april: 09.30 Koffieochtend voor vrouwen in Krimpen a/d IJssel

14 april: 10.00 Spreken/presentatie in thuisgemeente “ De Rots” in " Diekhuus Middelharnis

18 april : 20.00 Zendingsavond in Evangelische gemeente " de Brug" in Joure

22 april: 20.00 Huiskring avond bij kring Buytenweg Zoetermeer

23 april : 20.00 Zendingsavond CAMA gemeente Den Bosch

24 april: 20.00 Zendingsavond georganiseerd door de Rots in het "Diekhuus" Middelharnis 

28 april: 10.00 PKN kerk Sint-Michielgestel korte presentatie

01 mei: 18.30  Jongvolwassengroep Zoetermeer

07 mei : 20.00 Huiskring in Zoetermeer

08 mei : 20.00 Zendingsavond Baptisten in Nieuw-Lekkerland

12 mei : 10.00 CAMA Gemeente Middelharnis/Sommelsdijk in gebouw 't Priel bij de Staver

13 mei: 20.00 Zendingsavond in gebouw het Anker in Stad aan het Haringvliet

21 mei: 20.00 Huiskring Voorburg/ Leidschendam

26 mei: 10.00 Spreken in Evangelische gemeente 't Lichtpunt  in Mechelen, België

Ik woon dit verlof in een leuk huisje  vlakbij de jachthaven in Middelharnis te wonen en dit is mijn adres: Carina Saarloos,   Vissersdijk 5  ,   3241 EC Middelharnis ,  0187-487129

Kom gerust aan voor een kop koffie ! 

Ik wil jullie vragen mee te bidden voor Jerry en Gina Krause en hun drie kinderen. Ze wonen in Mali en hij is piloot in Mali en sinds zondagavond zoek. Hij was onderweg van Zuid-Afrika naar Mali. Er is een signaal van zijn telefoon en men gaat ervan uit dat ie dus niet in zee gestort is. Er wordt volop naar hem gezocht maar het wordt niet uitgesloten dat hij gegijzeld is. Als je Engels kunt lezen en je wilt wat meer informatie dan kun je de volgende link openen: http://findjerry.com/  

Ik hoop velen van jullie te ontmoeten dit verlof al ben ik ervan bewust dat drie maanden ook weer zo om is.  Lieve groet, Carina

Ander continent

Lieve webloglezers,
Het is al weer even geleden dat ik op mijn weblog geschreven heb, mijn excuses daarvoor. De laatste weken in Bamako waren extreem vol, extreem heet met temperaturen tot  45 graden overdag en extreem weinig elektriciteit overdag. Zo loop je nog in de zinderende hitte bij het Filemon centrum het opvanghuis voor mannelijke ex-gevangenen in de bush bush terwijl daar een watertoren geïnstalleerd word.

Vervolgens slaap je op 23 maart voor het eerst een nachtje in Nederland en kijk je op 24 maart uit het raam en zie je sneeuw liggen.








Het viel allemaal niet mee om Mali te verlaten, het onverwachtse vertrek van Maman Marthe uit het Rahab Centrum, de doopdienst in de vrouwengevangenis en de plaatsing van de watertoren maakten de laatste twee weken extra druk. Donderdagavond stond ik bepakt en bezakt op het vliegveld toen me verteld werd dat mijn vlucht met Air Portugal geannuleerd was en ik weer naar huis kon en waarschijnlijk maandagavond kon vliegen. Dat overviel me als een bom om weer in mijn eigen huis te slapen terwijl ik klaar was voor vertrek. Vrijdagmorgen besloten om met Air France een nieuwe ticket te boeken en toch te vertrekken De koek was op, ik zag het even niet zitten om nog enkele dagen in de zinderende hitte zonder stroom te zitten.Al met al kwam ik zaterdag net voor 13.h00 op Schiphol aan waar ik door broer Jan en zus Janneke werd opgewacht. Ik had inmiddels uitgevonden dat ik met Air Portugal tot donderdag de 28ste maart had moeten wachten op vertrek naar Nederland. Ik helemaal blij met mijn emoties die me snel hadden laten handelen. Zondagochtend werd ik in de thuisgemeente verrast met een warm welkom ondanks de kou en met een papieren gitaar die een tegoedbon is voor de aankoop van een nieuwe linkshandige gitaar.

Helemaal super en blij mee.
Vanmorgen met Ingelien in " mijn verlofhuisje " wezen kijken, wat een gezellig plekje zeg. Vergat een foto te maken dus dat komt nog. Enkele vrouwen van de thuisgemeente hebben het schoongemaakt en gezellig ingericht en bovendien liggen de boodschappen op me te wachten. Woensdagmorgen hoop ik er naar toe te gaan. Ben een dankbaar mens en ervaar liefde en aandacht van alle kanten. Hoop velen van jullie te ontmoeten de komende drie maanden. Lieve groet, Carina