Zendtijd voor kerken op bezoek

Lieve webloglezers,
De afgelopen tien dagen waren Gerrit en Jeroen van Zendtijd voor Kerken op bezoek hier in Mali. Het belangrijkste doel van hun komst naar Mali was een Malineese kerkdienst op de video te zetten die op eerste Kerstdag in Nederland op de tv uitgezonden zal worden. Tja je begrijpt het al, Kerstsfeer in Mali creëren en dan ook nog in midden september dat valt allemaal niet mee. Toch stond er een kerstboom in de kerk op de 20ste november, tja de Malinezen hadden er alles aan gedaan om de Kerstsfeer weer te geven. Gerrit en Jeroen waren door collega Saskia en Ewien opgehaald in Bamako waarna ze eerst voor enkele dagen naar Koutiala vertrokken. Daar werd o.a. een keizersnee gefilmd in het ziekenhuis die door dokter Saskia werd uitgevoerd. Verder werden er opnamens gemaakt bij de bijbel school in Koutiala waar collega Anco veel werk verzet heeft, o.a het installeren van zonnepanelen. Na een stop in Niena waar Radio werk gefilmd werd kwam de hele club Nederlanders weer terug naar Bamako. Op zaterdag vierden we Saskia haar verjaardag met appeltaart en opwekkingsliederen. Op zondag werd de kerkdienst opgenomen en werden er andere opnames gemaakt van het koor en een Malinese kora speler en zijn vrouw.
Maandag was ik echt "de klos" en gingen we filmen in het opvangcentrum voor ex gevangenen, het Philemon centrum. Dominee Isiaka Koeta ging ook met ons mee en kreeg op een gegeven moment de camera van camera man Jeroen op zijn schouder gelegd. Even later zat Gerrit een potje te dammen met de jongens in het centrum. Hoofddoel van dit bezoek aan Philemon was het op de camera vastleggen van de waterput. De put functioneert niet en hopelijk kunnen we met geld van de Wilde Ganzen begin 2012 een nieuwe poging wagen om water te vinden. Het ging er allemaal heel ontspannen aan toe deze dag. Dinsdag volgde een bezoek aan het Rahab centrum waar de vrouwen hun best deden om allerlei werkzaamheden voor de camera te verrichten. Jeroen was geïnteresseerd in het maken van zeep en gaf de vrouwen de volle aandacht. Het Rahab centrum was deze dag ook in kerstsfeer gehuld en de kerstliederen klonken prachtig al zeg ik het zelf. Het was al met al een gezegende tijd samen met Gerrit en Jeroen. Fijne mannen om mee samen te werken. Nu afwachten wat het resultaat is. Nieuwsgierig? Kijk op eerste Kerstdag naar de uitzending van Zendtijd voor Kerken. Hartelijk groet, Carina

Teambuilding !

Lieve lezers,
Afgelopen week waren we met het hele CAMA (CMA) Mali team samen in Sikasso. Het is jaren geleden dat echt het hele team er was en niet enkelen van ons achter bleven om het ziekenhuis in Koutiala draaiende te houden.Dat is natuurlijk al een grote zegen als het om teambuilding gaat. Bovenstaande teamfoto heeft als thema, de kleuren van de Malineese vlag, vandaar de groene, gele en rode T-shirts. De gastspreker, David sprak over rust. Lichamelijke rust, emotionele rust en geestelijke rust. Hoe kunnen we ons in de juiste "versnelling" begeven en opgeven om ons niet altijd in de "overdrive" of met andere woorden " te veel gas" versnelling te bevinden ! Het zich bevinden in de wildernis/woestijn was ook een thema wat ieder keer terug kwam deze week. Het is vaak in de woestijn dat God ons echt bereikt en tot zijn recht komt. Het is daarom Zijn genade om woestijnperioden te kennen.
Hij is onze Hogepriester die met ons meevoelt in onze zwakheden en laten we dus zonder schroom naderen tot de troon van de Genadigde, waar we telkens als we hulp nodig hebben barmhartigheid en genade vinden. Het was een bijzonder week en de Heer was duidelijk aan het werk in mijn hart en in dat van mijn collegae.
Het is ook altijd fijn om weer op de hoogte gebracht te worden aangaande elkaars ministries en voor elkaar te bidden zo'n week. Er was ook tijd voor ontspanning en zo bezochten we o.a deze waterval. Geweldig om zo in de natuur te zijn en eraan herinnert te worden dat God dit geschapen heeft. De laatste avond was een soort bonte avond en de Amerikanen waren opgedost als superheros. Daar we hier als Nederlanders niet zoveel mee konden hadden we besloten om in het oranje te gaan en zo ons land van afkomst te accentueren.
Het was met al een zeer gezegende en bijzondere week. Lieve groet, Carina

gevangeniswerk

Lieve mensen,
Afgelopen maandagochtend had ik vier dominees in mijn woonkamer. Elke maand komen we met z'n vijven samen als team wat onder de gevangenen werkt. Het is een tijd van overleg aangaande het werk, delen van de zorgen en mooie dingen die we meemaken in de gevangenissen en ook een tijd van gebed. Ben persoonlijk erg dankbaar voor deze mannen die alle vier een gezin hebben, dominee van een plaatselijke kerk zijn en daar boven op ook nog naar de gevangenissen gaan om daar Gods liefde te laten zien.
Afgelopen maandag waren er drie hoofdpunten om over te praten. Allereerst de organisatie van de doop voor 12 gevangenen die D.V. op 29 november zal plaatsvinden in de gevangenis aldaar.( Op de foto een kiekje van een dopeling in de gevangenis twee jaar geleden). Vervolgens hebben we een brief opgesteld met een financieel verzoek om ons als team te helpen om dit jaar kerstfeest met de gevangenen in vele verschillende gevangenissen te vieren. Deze brief met vraag om hulp wordt deze week bij zo'n 30 organisaties en kerken hier in Bamako afgeleverd.
Het derde grote punt op de agenda was het Philemon centrum. Dit is een opvang, rehabilitatie en trainingscentrum voor mannen die uit de gevangenis komen en geen familie of anderen hebben. Dit centrum is helaas momenteel gesloten vanwege het gebrek aan een goede waterput en een goede leider. Het behulp van Wilde Ganzen en Zendtijd voor kerken hopen we dit project weer nieuw leven in te blazen. Kijk op 25 december naar de uitzending voor Zendtijd voor kerken en Mali en het Philemon centrum zullen in beeld verschijnen !!Maandag moest er van alles doorgesproken worden voor 21 november, de dag dat Zendtijd voor kerken de filmopnames komt maken.
Dominee Siaka deelde ook mede dat er 35 gevangenen uit een gevangenis ontsnapt waren vorige week omdat ze waarschijnlijk de film "prison break" gezien hadden. De jongens hadden enkele weken aan het gat gewerkt met ijzeren poten van de bedden maariedere keer mooi afgedekt. Voor ons als team betekent dit dat we voorlopig niet toegelaten worden in deze gevangenis. Het was afgelopen maandag een productieve en gezegende ochtend met elkaar.Groeten Carina

Op de straten van Bamako

Lieve webloglezers,
Gisteravond was ik samen met Ba Febe op de straat rondom het busstation hier in Bamako. Om verschillende reden was het een behoorlijke tijd geleden dat we in de avond de straat op gingen. Ik ervoer een enorme soort van drang om toch weer de straat op te gaan in de vroege avond omdat er dan volgens mij nu eenmaal veel meer jonge meiden rondlopen op zoek naar mannen en geld dan in de middaguren. Gelukkig was Ba Febe wel te porren om opnieuw in de avond te gaan. Stil bad ik en hoopte ik dat de rest van mijn team gelijk had en er in de avond niet zoveel meer jonge meiden waren dan overdag. Helaas hadden zij ongelijk en ik gelijk. In een tijd van 15 minuten waren we zeker 25 meiden tegengekomen die ons kwamen groeten omdat ze ons al zolang niet gezien hadden. Vanuit mijn ooghoek zag ik verschillende meiden die hun baby veilig in het muskieten legden voordat ze met een man de hoek om gingen. Wat een leven is het toch voor zowel moeder als kind.Zie op de foto een voorbeeld van een muggennet met baby erin. Even later kwam ik Bebe tegen een 15 jarig "meisje" die ik inmiddels ken van zowel ontmoetingen op de straat als in de vrouwengevangenis en nu dus weer op de straat. Laatste keer dat ik haar zag was ze 8 maanden zwanger en nu trof ik haar met baby van 6 maanden opnieuw op de straat. De blik in haar ogen laat wel zien dat ze echt niet happy is maar het werk en het geld dat het oplevert is zo verslavend dat het zeer moeilijk is om ermee te stoppen. ( zie foto bovenaan).Terwijl we praten en bidden met verschillende meiden wordt ons verteld dat Batoma een baby heeft gekregen via een keizersnee. Ik vertelde over Batoma in mijn blog op 17 september. Batoma zit een paar 100 meter verderop op een emmer met de baby in haar armen. Uit haar verhaal begrijp ik dat ze zaterdag van een keizersnee geholpen is en vandaag, maandag dus, uit de kliniek ontslagen is en dus op straat zit. Kracht om zelf naar ons centrum te komen heeft ze nog niet. Ineens begrijp ik de drang die de Heer op mijn hart gelegd had om juist vanavond de straat op te gaan. In overleg met Ba Febe beslissen we dat ik de auto ophaal die 500 meter verderop staat en dat we Batoma en zoontje van twee dagen meenemen naar het Rahab centrum. Zo breng ik rond 21.30 Ba Febe en Batoma in het Rahab Centrum waar we een bed voor Batoma vinden en haar een broodnodige nachtrust toe bidden. Vanmorgen, dinsdag dus trof ik Batoma en zoon Adama in het centrum aan. Beiden hadden goed geslapen. Vervolgens ging ik naar de markt om badje, emmer, babypoeder, babykleertjes enz. voor de kleine te kopen. Bij mijn terugkomst werd de kleine Adama heerlijk in zijn nieuwe blauwe bad vertroeteld.Willen jullie meebidden voor Batoma, ze heeft niemand waar ze terecht kan !Bid dat ze goed zal herstellen van de keizersnee en dat ze in de tijd dat ze bij ons in het centrum verblijft in aanraking zal komen met het vaderhart van God de vader voor haar. Met Assetou(zie laatste weblog) gaat het een stuk beter. Ze sterkt lichamelijk goed aan en beetje bij beetje begint ze wat meer over zichzelf te vertellen. God is goed !Lieve groet, Carina

Opvang in het Rahab Centrum

Lieve webloglezers,
Hoogste tijd voor een nieuwe update, de dagen vliegen voorbij hier en ik ben dankbaar dat ik van de griep af ben. Afgelopen dinsdagmiddag werd ik door Ba Febe gebeld dat er een jonge dame, genaamd Assetou, van het busstation naar het Rahab centrum gekomen was om onze hulp te vragen. Wat later die middag zocht ik haar op samen met vriendin en collega dokter Saskia en Stefanie, een andere Nederlandse die beiden toevallig die middag bij mij waren. Ba Febe, de moeder-overste die in ons centrum woont, vertelde me dat Assetou de afgelopen weken dagelijks in één van de ziekenhuizen van Bamako verbleef vanwege haar twee jarige zoon die opgenomen was met malaria. Helaas heeft haar zoontje het niet overleeft en dit heeft Assetou behoorlijk getraumatiseerd. Daar boven op komt nog eens dat Assetou al tijden zeer slecht voor zichzelf gezorgd heeft en daardoor is ze behoorlijk ondervoed. Ook zijn haar voeten enorm gezwollen. Saskia onderzocht haar en gaf haar ijzer pillen en vitaminen pillen en het advies om goed mineralen, eiwitten, vezels en vitaminen te eten de komende weken en veel water te drinken. Afgelopen dagen lag Assetou veel op bed en stond eigenlijk alleen maar op om te eten of naar het toilet te gaan. Inmiddels is het vrijdag en ik zie Assetou een beetje aansterken alhoewel ze vanmorgen last had van ontstoken ogen en moeite had haar ogen goed te openen. Ze kwam op onze uitnodiging bij de rest van de vrouwen in de woonkamer van het Rahab centrum zitten om zo met hen de bijbel studie te volgen.Ook hadden we de gelegenheid om voor haar te bidden en iets meer van haar verhaal te horen. Triest hoor, weer een jonge dame wiens vader en moeder niet meer leven en zo op straat hangt om in haar eigen levensonderhoud te voorzien. Bidden jullie mee voor gezondheid voor Assetou en voor heling voor haar van bidden? Bid dat we in het Rahab Centrum een veilige schuilplaats voor jonge dames als Assetou kunnen zijn. Bid dat ze Gods liefde zal zien en aannemen. Lieve groet, Carina

Ivoorkust en Mali samen voor trouwerij

Lieve mensen,
Wat gingen mijn gedachten vandaag vaak terug naar mijn periode als zendeling in Ivoorkust.Waarom ? Omdat ik op de bruiloft was van Fidèle Keita, mijn vroege buurjongen in Bouaké die hier vandaag in Bamako trouwde met Sara Coulibaly.
De ouders van Fidèle, dominee Daniel en zijn vrouwe Neema, mijn vroegere buren dus ,zijn nog steeds goede vrienden. Daniel heeft destijds mijn auto Ivoorkust uitgereden helemaal naar Bamako in Mali en toen later ook nog eens mijn hond bij de grens tussen Ivoorkust en Mali gebracht. Tja hij is en blijft een held voor mij !Toen dominee Daniel Keita me enkele weken geleden vroeg of ik getuige wilde zijn op de bruiloft en een lied wilde zingen heb ik met heel mijn hart ja gezegd. Niet wetende dat de griep me te pakken zou krijgen deze week en ik tot op vandaag slecht bij stem ben. Geen getuige dus en ook geen solo maar gelukkig was ik fit genoeg om de kerkdienst mee te maken en de vrienden te ontmoeten. Moeder Neema straalde toen ze Fidèle aan haar arm de kerk binnenbracht, een mooi moment, het ontroerde me. Een jongere broer van Fidèle, genaamd Jozué speelde op de basgitaar. Mijn gedachten gingen terug naar Bouaké, hoe ik Fidèle op 14 jarige leeftijd zijn eerste gitaarlessen gaf en dat de toen 10 jarige Jozué altijd meekwam. Nu een uit de kluiten gewassen jonge kerel.In mijn ooghoek zie ik Nyagali Sogoba staan, mijn naamgenootje, die helemaal uit Bouaké gekomen is voor de bruiloft en die ik in geen 9 jaar gezien heb. Herinner me nog hoe ik met handen en voeten Bambara met haar sprak in die dagen.Tja dan heb ik toch veel van de taal geleerd.(Foto van Nyagali en mij onderaan blog). Na de dienst is het een complete reünie, ik ben overweldigd door de vele mensen die uit Bouaké gekomen zijn voor deze trouwerij en hoeveel ik ervan ken. Ben er best een beetje emotioneel van, er is zoveel gebeurd in negen jaar en toch lijkt het allemaal zo snel gegaan en zijn de gezichten en warme handdrukken niet veranderd. Kan niet anders dan God danken voor zijn trouw deze afgelopen jaar en dank Hem voor deze geweldige dag waar Ivoorkust en Mali samenkwamen.

Wat een week !

Lieve vrienden,
Wat een week was het hier in Bamako! Zou veel negatieve en moeilijke dingen kunnen opsommen die zeker aanleiding kunnen zijn om de moed te verliezen en in het vliegtuig naar Nederland te stappen maar laat ik dat dus niet doen, want tegelijkertijd waren er ook zo veel zegeningen. Tel je zegeningen,één voor één!
Was maandagmiddag met Ba Febe bij het busstation waar we enkele prostituees opzochten. Ik ervoer veel tegenstand van de boze en zeer weinig interesse van de meiden.We spraken o.a met Batoma, een hoogzwangere van 18 jaar die dag en nacht op straat woont.Alles wat we zeiden " leek" haar totaal te ontgaan maar we hielden vol en mochten ook voor haar bidden. Na een goede tijd van gebed met Ba Febe in het Rahab Centrum kwam ik toch min of meer zwaarmoedig thuis. Enorm het gevoel dat het toch wel veel zinloze tijd was daar bij het busstation. Dinsdagochtend echter stond Batoma ineens voor me in het centrum met waterlanders in haar ogen en de vraag of we haar konden helpen. Na een goed gesprek hebben we haar een maaltijd aangeboden en een afspraak gemaakt om haar de volgende dag naar het consultatie bureau mee te nemen. Inmiddels weten we dat ze elke dag kan bevallen en dat het kindje met de voetje naar beneden is i.p.v. met het hoofdje. Nu is het aan Batoma om te beslissen om bij ons te blijven en in de kliniek om de hoek te bevallen of terug te gaan naar de straat. Bidden jullie mee dat ze een goede beslissing maakt! Verder heb ik hier sinds woensdag Salomé de Bruin over de vloer. Salomé komt uit Nederland en studeert geneeskunde. Ze is nu bijna een volledig afgestudeerde dokter en doet sinds eind juli een co-schap in ons ziekenhuis in Koutiala voor drie maanden.Salomé heeft een Franse moeder en spreekt dus heel goed Frans wat een groot voordeel is voor het co-schap. Toen de vrouwen in het Rahab Centrum hoorden dat Salomé dokter was lieten ze haar niet met rust en kwamen met hun ogen en voeten en benen aanzetten. Met veel geduld onderzocht Salomé alle patiënten en gaf ze advies. Vanmorgen was ik met Salomé op de grote souvenirs markt van Bamako en heb ik de Malinezen nogmaals de Nederlandse spreuk geleerd: " Kijken, kijken, maar niet kopen". Eén van de verkopers had het toch wel heel goed begrepen want na enige ogenblikken toonde hij ons zijn koopwaar en zei: " kijken, kijken, kopen?".
We verlieten de souvenirs markt inderdaad met verschillende inkopen waarna veel van onze plannen letterlijk in het water vielen doordat het flink ging plenzen. Regen is zegen hier in Mali, het regent niet genoeg dit regenseizoen dus zeer dankbaar voor deze regen. Vervolgens dus maar naar huis gereden en de Heer in mijn hart gedankt voor zijn zegeningen deze week. Groeten, Carina