Tel je zegeningen !

Lieve webloglezers,
Deze weblog is eigenlijk veel te lang uitgesteld daar God zo duidelijk zegeningen heeft gegeven de afgelopen maand en de mens blijkbaar niet altijd snel is om dank hierover uit te spreken:(
De meesten van jullie weten wel dat ik me de laatste maanden duidelijk afvroeg of het Rahab centrum wel bestaansrecht heeft om door te gaan. Al maanden waren we op zoek naar een nieuw gebouw en dat wilde maar niet echt lukken. Nee, geen wonder Carina als de Heer jullie gewoon in het oude gebouw wil houden. Het oude gebouw is door een ploeg van 6 kerels in 2 weken helemaal opgeknapt. Het dak was net waterdicht toen de eerste regens kwamen. Wat een zegen dat we hier kunnen blijven. We hebben hier veel ruimte om het gebouw heen maar binnen onz emuren! Tevens hebben een zeer goede relatie met de buren. Een ander hoogtepunt voor het Rahab centrum was het feit dat Maimouna een vrouw die de training in het centrum volgt eind april haar hart aan de Heer gaf. ( Zie foto boven) Als klap op de vuurpijl werd ik begin mei ook nog eens door 2 dominees van verschillende kerken gebeld met de vraag of het team van het centrum hulp kan geven met het respectievelijk begeleiden en opvangen van een jonge vrouw. Dat zijn pats boen drie zegeningen op een rijtje, tja als je dat geen bestaanrecht noemt dan weet ik het ook niet meer.

Ook op persoonlijk vlak ontving ik een grote zegen van de Heer. De maand april was zeer warm met vele stroomonderbrekingen. De buren, Malinezen, kochten en installeerden net voor de Pasen een grote generator en boden me aan om een gat in de muur van de garage te maken zodat ik ook op de generator aangesloten kon worden. Wauw, dat was even een dikke vette knipoog van boven en heeft me al vele uurtjes stroom gegeven in de hitte.
Het is nu midden mei en het regent hier al volop in Bamako. Dat is ook een enorme zegen zowel voor de boeren die hun land vroeg kunnen gaan bewerken als het dalen van de temperaturen. De regens zijn heel vroeg dit jaar. Normaal gesproken beginnen ze zo midden juni !
Temidden van al die zegeningen zit de duivel natuurlijk niet stil. De huisbazin van Rahab kwam langs op een vrijdag toen we tot Jezus aan het bidden waren en gaf in de daarop volgende week aan dat ze daar niet van gediend was. In een kort gesprek heb ik haar uitgelegd dat we dit al 5 jaar doen zolang we in dit centrum wonen en dat er in ons contract staat dat we een christelijk centrum zijn. Ik heb haar eerlijk verteld dat als ik niet meer tot Jezus mag bidden ik niet meer de kracht en energie kan vinden om dit werk te doen. Een vervolg gesprek met haar moet nog steeds plaats vinden.  Bidden jullie mee dat Jezus naam verhoogd wordt !
Ook het pas opnieuw geopende Philemon centrum ( zie weblog van 19 maart ) kampt met vele tegenslagen. De eerste beste onweersbui legde de waterpomp stil en twee verschillende jongens hebben inmiddels de benen al genomen. De ene ging er met de telefoon van de supervisor vandoor.
Tja het is mij weer duidelijk, de duivel vind het maar niks al deze christelijke centra waar jonge "verloren" mensen over de Here Jezus horen. Bidden jullie mee voor volharidng en overwinning!
Op de foto zien jullie de supervisor Ibrahim in met midden met Jean Claude en Issa de twee jongens die nog over zijn. Hartelijk groet, Carina

Goede vrijdag in Bamako, Mali

Lieve weblezers,
Wat een bijzondere dag was het gisteren voor mij hier in Bamako!
Goede vrijdag, heel bewust stil staan bij het lijden en sterven van de Here Jezus, zowel in mijn eigen leven als in het Rahab Centrum en de vrouwengevangenis.
Jesaja 61:1 zegt: " De Geest van God, de Heer, rust op mij, want de Heer heeft mij gezalfd. Om aan de armen het goede nieuws te brengen heeft hij mij gezonden, om aan verslagen harten hoop te bieden, om aan gevangenen vrijlating bekend te maken en aan geketenden hun bevrijding".
De voorbereidingen in het Rahab centrum voor een gezamelijke maaltijd begonnen al in de vroege ochtend. Sitan, mijn eigen hulp in de huishouding was ook in het centrum paraat om met haar vlugge handjes een helpende hand te bieden.

 Om 9.h00 begon het echte programma ! We zongen verschillende liederen in het Bambara waarin het lijden en sterven van de Here Jezus centraal stonden. Voor de gelegenheid was moeder-overste Ba Febe ook weer in ons midden en na het zingen sprak ze over Mattheurs 27 en 28. Op een hele indringende manier sprak ze over het lijden, sterven en de opstanding van de Here Jezus. Het was erg stil en veel vrouwen waren duidelijk geraakt. Na een tijd van gebed kwam Maimouna naar voren en deelde dat ze haar hart aan de Here jezus wilde geven deze morgen. Ze vertelde dat ze er al een tijdje mee bezig was in haar hart maar dat ze nu echt de beslissing wilde maken. Samen met Ba-Febe mocht ik haar in gebed aan de voeten van de Here Jezus brengen en haar vertellen dat ze nu een kind van Hem was. Wat een prachtig moment in de zinderende hitte !

Aan het eind van de ochtend wilde ik het laatste deel van de Jezus film laten zien. Het laatste avondmaal en dan het verraad, lijden, sterven en de opstanding van de Here Jezus. Helaas was er weer eens een stroomonderbreking van enkele uren en hadden we geen stroom in het Rahab Centrum.
We zongen nog enkele paasliederen en gingen naar buiten om een schaduwplek onder de mangobomen te vinden. Na een uurtje was het eten klaar en werd er intens gesmuld van de maaltijd die door Sitan klaargemaakt was. Daar hoorde natuurlijk ook een heerlijk koud flesje limonade bij.

Rond 14.h00 gingen de vrouwen naar huis en ik bereidde me voor om door te gaan naar de vrouwengevangenis om daar een deel van de Jezus film te laten zien. Normaal gesproken komen er op vrijdagmiddag ongeveer 20 vrouwen in het klaslokaal in de vrouwengevangenis om naar bijbeverhalen te luisteren en gebed te ontvangen. Maar gisteren bleven de vrouwen toestromen toen ze hoorden dat ik de Jezus film wilde laten zien. Zo'n kleine honderd vrouwen zaten in de hitte in een lokaal van vijf bij vier meter om naar de film te kijken. Gelukkig hadden we stroom in de gevangenis.
Onder de film werd er regelmatig boeiend commentaar door de vrouwen gegeven en ondanks de zinderende hitte in de ruimte was er grote aandacht. Het zweet druppelde letterlijk van mijn hoofd af maar het viel in het niets als ik om me heen keek en de aandachtige zwetende kopjes naar het scherm zag staren. Na afloop verlieten de meesten de zaal, maar de trouwe kleine groep die elke week komt bleef achter. Ik stelde een aantal vragen of ze begrepen hadden wat Jezus voor ons gedaan had en waarom Hij aan het kruis gegaan was. We sloten af met een fijne tijd van gebed.  Om 18.h00 kwam ik thuis, totaal versleten, verlangend naar koude lucht, maar zo voldaan! Dank u wel Here Jezus dat U ook voor mij aan het kruis bent gegaan!
Gezegende Paasdagen ! Lieve groet, Carina