Nieuwsbrief September 2015

Groeten uit groen Bamako, ex-gevangene Amadou, aan de studie met Sita en oproep Bekijk deze e-mail in uw browser

Groeten uit groen Bamako De eerste nieuwsflits dan alweer vanuit Mali. Na een pittige start met rugpijn en een vervelende hoest begin ik nu weer helemaal in mijn element te zijn hier in Mali. Het is erg goed om weer “thuis” te zijn. Het is prachtig groen hier in Bamako en naar ik vernomen heb, ook in de rest van Mali. Het heeft goed geregend in Mali in de augustusmaand en dat is duidelijk zichtbaar; alles ziet er fris en fleurig uit. Dat is nog even genieten voordat binnenkort de acht maanden zonder regen weer aanbreken. Natuurlijk heeft de regen ook nadelen; zo wordt er momenteel op mijn dak gewerkt om enkele lekken te dichten! Ex-gevangene Amadou Verschillende van jullie die weleens op bezoek geweest zijn in Mali en mee geweest zijn naar de gevangenis in Kati, vroegen me tijdens het verlof hoe het met Amadou is. Amadou is een  man die op jonge leeftijd polio gehad heeft, waardoor  het onderste gedeelte van zijn rechterbeen verlamd is geraakt. Nu ruim 13 jaar geleden kwam Amadou in de problemen en in de gevangenis terecht. Toen ik in 2003 voor het eerst deze gevangenis bezocht, was hij reeds daar. Vorig jaar augustus hebben we zijn 12 ½ jaar “gevangen- zijn” gevierd met een taart en nieuwe kleren voor Amadou. Begin 2015 werd hij eindelijk na bijna 13 jaar gevangenis vrij gelaten. Amadou is een opmerkelijke man. Ook in de gevangenis  kon hij het niet laten om een keer of tien ‘halleluja’ te roepen tijdens de wekelijkse Bijbelstudie en de liederen. Hij kreeg het ook altijd weer voor elkaar om een paar muntjes van ons te ritselen, zodat hij zijn dagelijkse thee  verlangen kon koesteren. Natuurlijk is er ook een band met hem ontstaan over de jaren en toen hij bevrijd werd, hebben we als gevangenisteam besloten hem een handje te helpen om weer iets te kunnen doen in deze maatschappij. We hebben hem geholpen om een klein winkeltje te bouwen en te openen, vlakbij de gevangenis trouwens. Hier verkoopt hij dingen zoals thee, suiker, zeep, eieren en anti-flu snoepjes. Zo probeert hij zichzelf te onderhouden en weer iets van het leven te maken. Begin september zocht ik hem op en ik ben dankbaar dat het winkeltje goed loopt en dat het goed met Amadou gaat. Aan de studie met Sita Sita is al een jaar of acht mijn trouwe hulp in de huishouding hier in mijn huis in Bamako en ook met haar is een mooie vriendschap ontstaan. Sita komt uit een Moslim familie en weet niet anders dan dat de familie deze religie aanhangt. Sita zelf is niet echt praktiserend Moslim. Sinds vorig jaar is ze  bezig aan de verpleegopleiding en heeft wel laten zien dat ze behalve een goed stel handen ook een goed stel  hersenen heeft . In mijn huis luistert ze vaak naar het Christelijke radio station en we hebben over de jaren menig gesprek gehad over God en geloven. Deze week ben ik begonnen om op woensdag een soort van Bijbelstudie met Sita te doen. Samen lezen we verzen in de Koran en in de Bijbel  over God, de profeten, over Jezus en vergelijken deze met elkaar.  Bidden jullie mee dat Sita de Here Jezus mag leren kennen? Oproep Dank aan velen van jullie mensen die mij ook financieel ondersteunen. Enkelen van jullie geven de giften nog steeds op mijn persoonlijke naam. Zouden jullie dit a.u.b. zo spoedig mogelijk willen veranderen in: Bamako Evangelisatie, zodat de CAMA zijn AMBI status niet verliest en de gift voor u aftrekbaar blijft?  Al deze giften komen gegarandeerd bij mij terecht daar ik de enige zendelinge ben die voor CAMA Nederland in Bamako werkt. Hartelijk dank! Dit was het alweer, daar ik deze nieuwsflitsen kort en krachtig probeer te houden. Volgende nieuwsflits meer over “storying” en de Alpha cursus. Adres Mission Protestante CMA B.P. 2233 Bamako Mali T: (00223) 66748878 E: carsaarloos@gmail.com W: carinainmali.blogspot.nl Thuisfrontcommissie Familie van Splunter Luijkenhof 8 6981 JN Doesburg T: 0313-484061 E: ravansplunter@kpnmail.nl Giften (fiscaal aftrekbaar) ING: IBAN NL89 INGB 0000 309400 ABN AMRO: IBAN NL76 ABNA 0484 6740 48 t.n.v. CAMA o.v.v. Bamako Evangelisatie Ik werk namens CAMA Zending in Bamako. Kijk voor meer informatie over CAMA op www.cama.nl

Nieuwe digitale nieuwsbrief

Lieve weblezers,
Vorige week kwam mijn kersverse nieuwe digitale nieuwsbrief uit.
Geholpen door een jong stel uit mijn thuisgemeente die voor de layout zorgden !
Het is de bedoeling dat deze vorm nieuwsbrief maandelijks verschijnt en dat ik langere verhalen af en toe op de weblog zal laten verschijnen. Nieuwsgierig?  Open de link! Groeten, Carina


http://us10.campaign-archive1.com/?u=712f831e2f1b8512e621f4a3b&id=5a30291b71&e=b87d12aad2

Hoe krijgt Christus meer gestalte in mij ?

C in CAMA staat voor Christus.

Zijn als Christus, Hoe krijgt Christus meer gestalte in mij ?  

Ik was 16 jaar toen ik na een avond van Youth for Christ koffiebar tot persoonlijk geloof kwam en bewust mijnleven in de handen van Jezus gaf.  Mijn dooptekst was Gal 2:20 “Want ik ben met Christus gekruisigd en ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij”.

Kun je wel zeggen “Christus leeft in mij” ,maar hoe is dat dan zichtbaar en merkbaar in het leven van alle dag.

Voor mij persoonlijk betekent dit dat ik in eerste instantie dagelijks tijd door breng met God. Dat ik zijn Woord lees, naar hem luister en tijd in gebed doorbreng . Het is in de eerste plaats zichtbaar en duidelijk voor de Heer zelf dat Hij in mij leeft. Hij is mijn eerste getuige als het ware. Ik moet blijven in de Here, dat is voorwaarde om Christus zichtbaar in mij te laten zijn. In die dagelijkse intimiteit met Hem zo ook mijn identiteit vinden. Weten dat ik zijn geliefde dochter ben in wie Hij welbehagen heeft. 

Vandaar uit kan ik me in de wereld begeven, wetende dat Hij die in MIJ is , sterker is dan hij die in de wereld is. Dan moet ik er nog steeds wel voor kiezen om in alle  situaties die op mijn pad komen, eerlijk te zijn  en me als het ware af te vragen “ wat zou de Here Jezus doen op dit moment.’. 

In Mali, waar ik woon en werk heb ik dagelijks te maken met bedelaars die aan de deur komen, die bij de auto rondscharrelen en overal uit het niets opduiken zeg maar. Ik kan niet alle bedelaars die in Bamako rondlopen helpen en toch heb ik voor mezelf als doel gesteld om iedere bedelaar waar ik mee in contact kom een lach te laten hebben op zijn gezicht voordat ie weer verder gaat. Dit gebeurt doordat ik een praatje met hem of haar aanga of ze soms daadwerkelijk  een brood of wat geld geef. Zo probeer ik Christus te laten zien die in mij leeft.

Ook  zie ik Christus  meer en meer zichtbaar worden in de vrouwen waar ik mee werk. Neem nou Sita, Sita kwam in het Rahab centrum in december 2013 toen ze hoogzwanger was van haar derde kind. Sita leefde op straat en klopte bij ons aan voor hulp voor de bevalling..

Enkele dagen later werd de kleine Jozua geboren. Sita bleef een jaar en 2 maanden bij ons en beetje bij beetje leerden we Sita kennen.  Ze deelde haar levensverhaal en we hoorden dat Jozua inmiddels Sita haar derde kind was en Sita geen idee had waar haar eerste 2 kinderen waren.  De eerste was met de vader meegegaan op 1 jarige leeftijd en de tweede had ze bij de schoonouders van dat tweede kindje achter gelaten. Daarna heeft ze nooit meer contact gehad of gezocht met haar kinderen! Onbegrijpelijk gewoon voor ons. In deze tijd in het Rahab centrum hoorde  Sita  in de bijbel verhalen over de Here Jezus.  In het centrum woonde ze in een soort woongemeenschap waar ze gewaardeerd werd en liefde ontving. Zowel voor haar zelf als voor Jozua.  Dit alles leidde uiteindelijk tot het geweldige gebeuren dat Sita haar hart aan de Here Jezus gaf. Ik weet het moment nog heel goed .Het was oktober 2014 op een vrijdagmorgen nadat we met de groep aanwezige vrouwen een tijd van Bijbelstudie en gebed hadden gehad. Sita kwam met de kleine Jozua naar mij en een Malinees teamlid toe. Ze vertelde dat ze alles wat ze de afgelopen maanden gehoord had over Jezus  goed begrepen had en nu echt niet anders kon dan haar leven aan die Jezus geven. Ze bad zelf en vroeg in haar gebed vergeving voor het feit dat ze haar eerste 2 kinderen verwaarloosd had. In ditzelfde gebed beloofde ze de Heer dat ze voor Jozua  zal zorgen net zolang als hij haar nodig heeft, ook beleed ze hardop dat ze niet meer met andere mannen sex zou hebben tot God haar een Christen man zou geven. Wat een prachtig moment, wat een vrucht op het werk onder de vrouwen.  Ik zag en hoorde op dat moment Christus in Sita, “ Niet meer ik, maar Christus leeft in mij."
Wil je het hele fimlpje zien ? Kijk op  https://www.youtube.com/watch?v=fKmEG-o1lfM&feature=youtu.be  Lieve groet uit Nederland van Carina

  

De goudmijnen in Mali

Lieve mensen,
Hoogste tijd om weer eens een nieuwe blog te schrijven.
Een week gelden bezocht ik voor de eerste keer een goudmijn hier in Mali.
Ik was met nog enkele blanke vriendinnen in een dorp zo'n 80 km buiten Bamako
richting Guinee. Onze gastvrouwe, een Noorse dame zou ons wel eens de goudmijn laten zien.
Ik had geen idee wat de verwachten maar dit had ik echt niet verwacht.
Honderden mensen op elkaar gepakt op een terrein zo groot als een voetbalveld ongeveer.
Overal gaten, overal vrouwen met bakken modder op hun hoofd en jonge knullen met gouddetectors
in hun handen.

We keken onze ogen uit en beetje bij beetje hoorden we hoe het werkt.
De "werkers" komen zo rond 8.00 in de ochtend, elke dag behalve maandag omdat volgens hun de boze geesten dan uit de aarde komen en ze komen ook niet op vrijdag omdat dit de dag is om naar de moskee te gaan en te rusten. Een hoop jonge knullen doen niks anders dan de hele dag graven in een gat. Iedere keer een beetje dieper.

Vervolgens wordt de modder in een bak naar boven gehesen en jonge meiden dragen de modder naar de volgende groep jongens die een gouddetector bezitten. Nu gaat het echte werk beginnen en dan maar hopen en bidden dat je een korreltje goud vind.

De verdeling gaat als volgt. Het goud van bak 1 tot en met 9 is voor de jongens die graven en met de gouddetector werken.

Iedere 10de bak is voor de jonge dame die de bakken met modder draagt. Zit er goud in de 10de bak dan is dit voor haar. Je kunt je voorstellen dat hier ook weleens onenigheid over bestaat.

Deze man op de foto hierboven  laat zien wat hij en zijn maat vandaag "gevangen" hebben, drie kleine stukjes goud voor een hele dag werk. Ongeveer 3 keer zoveel en ze hebben een gram en dat kunnen ze verkopen voor ongeveer 20 Euro. Stel je eens voor 3 dagen in de hitte en viezigheid werken voor 20 Euro en dit ook nog delen met je maatje! Wat een leven, maar wat een mogelijkheden om tussen deze mensen te gaan zitten en ze verhalen te vertellen over Jezus. Wat zou het geweldig zijn als ze met dezelfde toewijding op zoek gaan naar Hem ! Hartelijke groet, Carina

December in Mali

Lieve weblog lezers,
Het is de 21ste december als ik deze blog schrijf. Nog enkele dagen en dan vieren we dat Jezus als redder van de wereld gekomen is om jou en mij te dienen. Hij die het licht is in deze donkere wereld. Ik zit volop in de drukte van het kerstseizoen en dat is zichtbaar in mijn huis wat meer op een magazijn lijkt en voelbaar in mijn lichaam die tegen begint te stribbelen als ik overuren draai.
Het begon een dikke week geleden met het uitzoeken van zakken vol met broeken en t-shirts voor de gevangenen  die door lieve collegae geschonken waren. Vervolgens heb ik heel wat uren aan mijn tafel doorgebracht met pakjes maken voor de kinderen en vrouwen in de gevangenise als wel de vrouwen van het Rahab centrum.

Op de 16de begonnen we met de daadwerkelijke Kerstvieringen. Met enkele vrijwilligers bezoeken we dagelijks een gevangenis. Bij aankomst houden we eerst een kerstviering met de gevangenen  waarin we Kerstliederen in de Bambara taal zingen en het Kerstevangelie vertellen. Vervolgens wordt de verkondigde liefde van Jezus ook zichtbaar en tastbaar gemaakt  door de uitreiking van de kadootjes, koekjes, zeep en literatuur. In sommige gevangenissen koken we een liefdesmaaltijd voor alle gevangenen deze staan voor maandag en dinsdag op het programma. Hier een foto van de viering in de vrouwengevangenis.

Vrijdag was het Kerstfeest in het Rahab centrum. Het laatste Kerstfeest voor de vrouwen van Rahab. Ik heb besloten om met deze bediening te stoppen in iedergeval voor dit seizoen in mijn leven. De laatste 6 vrouwen kregen hun certificat en hun bonus geld om nu zelf aan de slag te gaan.
In een korte speech keek ik terug op 10 mooie jaren Rahab waarin meer dan 200 vrouwen onze deur gepasseerd hebben. Een aantal van 68 ontving een certificat na deelname aan ons trainingprogramma. Een aantal van 22 vrouwen vond onderdak in ons Rahab gebouw voor langere of kortere periode en wat het mooiste is om te vermelden dat 28 vrouwen hun hart aan Jezus gaven in ons centrum en nu kinderen van Hem zijn. Het was een prachtige Kerstviering met daarna de officiele sluiting van het Rahab Centrum. Natuurlijk aten we met elkaar een heerlijke maaltijd van rijst met vlees en groenten voordat ieder huiswaarts ging   Hieronder een aantal foto's !

Wel lieve mensen, ik wens jullie allemaal GEZEGENDE Kerstdagen toe en een voorspoedig en gezond 2015 waarin ik velen van jullie persoonlijk hoop te ontmoeten. Sjaloom ! Liefs Carina

Tabaski in Mali

Lieve webloglezers,

De afgelopen weken hadden de vele motors en busjes concurrentie van de schapen hier in Bamako. Elke meter in de stad werd gebruikt om een kudde schapen uit te stalen voor de verkoop en dagelijks kwamen er truckladingen schapen bij. Het was niet meer het geluid van vogeltjes die me wakker maakten de afgelopen weken maar de blatende schapen in mijn straat. Gisteren was het de laatste dag voor vele mannetjes schapen daar het Tabaski was, ook wel het schapenfeest genoemd. Ik schreef al eens  over de betekenis van Tabaski zie weblog van november 2010 dus dat wil ik deze keer niet doen!  http://carinainmali.blogspot.nl/2010/11/tabaski-of-te-wel-offerfeest-in-mali.htmlIk was uitgenodigd om de dag door te brengen bij Sita, mijn hulp in de huishouding en haar familie.Na de kerkdienst ging ik opgedoft in mijn nette kleren naar de familie toe. Toen ik daar aankwam rond het middaguur was iedereen druk bezig. Broer Mamadou was druk met het verwerken van de kop van het schaap. Volgens velen is de inhoud daarvan erg lekker als ie goed op het vuur geweest is. Sita zelf was bezig met het bereiden van het schapenvlees en de rest van de maaltijd in hun buitenkeukentje.

Weer een andere broer, Vieux, was druk bezig met met bereiden van de Malinese thee. Drie rondjes thee die van hetzelfde thee aftreksel gemaakt worden in een pot en vervolgens in kleine glaasjes geserveerd worden . De eerste rond thee is behoorlijk sterk en wordt in de toeristenboekjes "de dood" genoemd. De tweede is mijn favoriet, niet te sterk en niet te zoet. Deze heet "het leven" en dan de derde waar opnieuw een grote hoeveelheid suiker bijgevoegd wordt zodat de thee mierzoet word. Deze wordt "de liefde" genoemd. Gisteren heb ik maar weer eens een rondje van drie glaasjes thee meegedaan voor de verandering.

Terwijl ik me vermaakte met de moeder van Sita kwamen er om de haverklap kinderen langs in hun mooiste outfit om als het ware nieuwjaar te wensen en allerlei zegeningen voor de familie hardop uit te spreken. Dit werd vervolgens beloond met een muntje uit het kokertje van de moeder van Sita.  Nadat ik er toch al wel een ander half uur was en mijn kleren naar gerookte schapenkop begonnen te ruiken kwam er eten voor mijn neus. We begonnen met als voorgerecht stukjes schapenvlees en ui in een soort citroen met mosterdsaus die ik dan op een stukje stokbrood naar binnen werkte. Erg lekker trouwens. Daarna volgde een interval van een uur, dronk ik de rest van de thee en genoot van de neverending stroom van kinderen die langs kwamen. Om een uurtje of drie kwam de hoofdmaaltijd. Een grote schaal couscous met een enorme hoeveelheid schapenvlees erop en wat stukes groenten zoals worteltjes en paprika erbij. Wederom was het heerlijk maar al de schapenluchten om me heen begonnen we zo zoetjes aan parten te spelen om nog schaap naar binnen te krijgen.

Na de maaltijd hebben we nog een uurtje uitgebuikt en had ik de gelegenheid om met de hele familie te babbelen en ze zegeningen toe te spreken.  Tja een interessante middag maar zeer belangrijk in deze cultuur om aandacht aan hun feesten te geven.
Thuisgekomen werd er tot vier keer toe aan de deur gebeld door verschillende buren die hun kinderen met een stuk ongekookt schapenvlees stuurden. Ze doen dit als ze je respecteren en hun vleesbuit dus met je willen delen. Genoeg schapenvlees dus de komende weken. Eerst maar een poosje in de vriezer gestopt totdat de schapenlucht uit mijn longen en neusvleugels is verdwenen.
Lieve groet, Carina

 

Update Rahab Ministries

Lieve webloglezers,
Wat was het spanned de afgelopen juli maand of we wel of niet in het huidige gebouw konden blijven. Eindelijk op de 24ste juli kreeg ik bericht van de eigenaresse dat we tot eind 2014 in het gebouw kunnen blijven. Geweldig nieuws, prijs de Heer dat we nog steeds een dak boven ons hoofd hebben. Wat er daarna gaat gebeuren weet ik zelf ook nog niet. Meer en meer heb ik de overtuiging dat het goed is om Rahab Ministries zoals het nu bestaat met de huidige acitiviteiten aan het eind van 2014 te stoppen. Hou jullie op de hoogte als ik meer duidelijkheid krijg!

Afgelopen week waren we net als vorig jaar met alle vrouwen van het centrum op kamp in Mana.
Altijd een hoogtepunt om 24 uur per dag met elkaar op te trekken voor een aantal dagen en zo lief en leed met elkaar te delen. In de ochtenduren waren er bijbelstudies, de onderwerpen geloof, hoop en liefde werden in detail behandeld en we namen veel tijd om met elkaar te zingen en te bidden.
 

Donderdagochtend was voor mij zelf een hoogtepunt toen 2 vrouwen van het Rahab centrum die al eerder in het jaar hun leven aan Jezus hadden gegeven maar hun geloof  nog niet echt praktiseerden op hun knieen gingen en om vergeving van hun zonden baden. Geweldig moment toen ik ze opnieuw aan de liefde volle zorg van Jezus kon overgeven en ze eraan mocht herinneren dat ze altijd bij Hem mogen aankloppen. Voor Jezus is het altijd de eerste keer omdat het verleden VERGEVEN IS.


In de middaguren waren we creatief bezig. Zo maakten de vrouwen een set oorbellen en een haarband met stof en kralen, echt een prachtig gezicht.

Op donderderdag middag was er een workshop stoffen verven. De Rahab vrouwen onderwezen de andere vrouwen in het kamp hoe ze op verschillende manieren kleren kunnen verven. Leerzaam voor een ieder, ja ook voor mij en een prachtig gezicht na afloop al die wapperende gewaden aan de waslijn! Al met al was het een zeer vermoeiende maar vooral gezegende week!
Lieve groet, Carina